අහස් ගැබ දුර මුත්
තරු පොකුරු නැතිමුත්
සිත් අහසෙ පෑයු මා
සරා සද ඔබ නම්
හිමි නැතත් ඔබ නම්
පෙම් කරමි පෙර මෙන්
අහිමි නුඹ මුලු හදින්
තුරුලටම ගෙන මං


          සිතූ

හද පුරා සිසිල දී

නෙතු කදුලු මකාලූ....
සිනා මල් හද පුරා
තුටු සිතින් පුදාලූ....
මිහිපිට වූ සුරපුරය
මා වෙතට ගෙනාලූ...
නුඹයි මා සදෙව් රජ
තව්තිසම මවාලූ....

               සිතූ

නීලතරු යුග මහද සැනසුම
ආදරෙයි මම ඔබට තවමත්
කදුලු දී මට ගියත්  ඔබ අද
තරහ වනු බෑ මට නම්

මැවූ සොදුරුම සිහින මාළිග
 බොද වෙලා අද නෑ දැන්
වින්ද උනුහුම යළි විදිනු බෑ
ආදරේ මට තහනම්...

කුමරුනේ ඔබ ගියත් බෝ දුර
ඔබ ලගයි සිත තවමත්
වැලනත් සිත සාප දෙනු බෑ
ඔබට බැදි  පේමේ නමින්
             සිතූ

කදුලු බිදු විත් රටා මැව්වා
දෙනෙත් ගග බර වැඩි නිසා...
ලයෙහි සුසුමන් හෙමින් සැලුනා
සිත් මලම පොඩි වූ නිසා...
දෙතොල් ගුලිවී මුහුන කලුවී
වැහි වලා සද වැසු නිසා...
නෙලුම් මියැදේ  තරු මිලින වී
මුලු ලොවම දුක දත් නිසා...

                  
                         සිතූ
                     

නිශායම ඉකිබිදින
හද සුසුම් නිවාලූ
මගේ  හද මල් යහන

 සොමිදියෙන් තෙමාලූ

අදුරු ගිනිගත් රැයට
 සද සිසිල ගෙනාලූ
නුබයි මා සරාසද
හද මඩල සොරාලූ

                      සිතූ

නැහැ පලක්...

බුදුන් පාමුල මිලින වන්නට

පින්කලත් නෙක පුෂ්පයන්........

කපුරු පෙති මෙන් දැවී හලු වී නොයන්නෙද තව සමහරක්

කාගෙ වරදද ලොවම විශ්මය....

සුසුම් ලා හිද නැහැ පලක්...

 

......සිතූ......

 

සොයුරු සෙනේ දග වැඩි වූ දා....
මා සසල කළා ඔබ දුක රන්දා...
රෝස මලෙක සුදු සේද වෙලා
පැහැ සැගව ගියා ලෙන්ගතුම නිසා....

ගිනිගෙන දැවෙමින් දුර පාවු සුසුම්,
රුදු සයුරු තෙරේ  ඉකිබින්දා.....                                                            ඔඛෙ සුවද සදා හද තුරුලු කරන්,
නොමියෙන පැතුමක හද රන්දා...

පිබිදුනු කුසුමින් ඔඛෙ දෙපා වදිමි....
ඔබ නිසා මව්නි ලොව දිනුවා....
සෙනෙහස් ගගුලේ නිම්තෙර නොපෙනේ
මතු බුදු වේවා මගෙ අම්මා......

......සිතූ......