නිල් අඹරේ රන්තරුවැල් බලා හිදීවී
මිහිමඩලේ නිල්තුරුහිස බලා හිදීවි
ක්ෂිතිජඉමට අසිරි අරන්
ඔබ මා මුනගැසෙන තුරා බලා හිදීවී

සද එළියට කවි පෑ හද සෙනෙහේ සිත්තම්
නයනතුරා කඩා හැලෙන අමබිදු රසවැල්
එය ඔබට දැනේ නම්...
මුදු සුවදක් වී දැවටී මම
සෙනෙහස දෙන්නම්

අදුරු රැයට පුරා සදක් මිහිබට සුරදෙව්
වියලුනු කතරට දියබිද සයුරකි මනලොල්
එය ඔබට දැනේ නම්...
මුදු සුවදක් වී දැවටී මම
සෙනෙහස දෙන්නම්

                        සිතූ

නිල් ඉදුවර කියු කවි ගී පදමාලා මනරම්
රෑ තුන්යම හදපාරා කදුළු දේය මටනම්
එහිමාරුත වටහාගෙන අතවැනුවත් කදුලැල්
ඔබ නොදන්න ආදරයක හිත පැටලෙයි සැමකල්

ආදරයට ඉගිකෙරුවත් ඔබ ගයනා පදවැල්
හදපාරා නෙතු හඩවා ඇයි මෙතරම් සරදම්
සුදු සුසිනිදු පිච්ච කොපුල් රතුකරවා සැමකල්
ඔබ පතන්නෙ ආදරයද මගෙ කදුළද තුන්කල්

ගීතයෙ මුදු වදනින් සිත තුන්කල් සැනසේවා
දරදඩු සිත සලිතව ආදර මල් පිබිදේවා
හදමල්ගැබ යහනක්  ආදරේ දැනේවා
ආදරේම ගීතයක්ව හදවත සැනසේවා

නිල් ඉදුවර...
       
               සිතූ

සුළං පොදක් සේ
වසන්තයක් ගෙන
මහද විලට ඔබ
වඩින තුරා...
නැවුම් පැතුම් මල්
දෝත දරාගෙන
හද දොර හැර මම
හිදිමි බලා...


සිතූ

මට මගේ නොවන මගේම ආදරයක් තිබුණා.....

සතුට සැනසුම සිනහව වගේම දුක  වේදනාව කදුළ මුසුවූ ජීවිතය ජීවත් කරවන ඒ සොදුරුතම හැගීම ආදරයයි යැයි මම කියමි. ආදරය අකුරු හතරක එකතුවක් වදනින් විස්තර කළ නොහැකි මහා අරුතක්.මම ඹයාගෙන්
 පොඩි පැනයක් අහන්නම්.ඹයාට ඹයාගෙ නොවන ආදරයක් තියෙනවද......

ඹයා මගෙන් අහයි මට පිස්සුද කියලා... ඒත් අර පාසල් කාලේ සි නමා බල බල .. රිතික් රෝෂන්ට ශාරුක්ට පෙම් බැදපු කාලේ...කාජල්ගෙ ඓයිෂ්ගේ පින්තූර බිත්ති වල ගහන් හිටපු කාලෙ මතකද...හිතේ ඇදුනු කවදාවත් නොදැකපු සිහින කුමාරයට සපුමල් කුමාරයට ආදරේ කරපු කාලෙ මතකද...අපි හැමෝටම අපේ නොවන මගේ නොවන ආදරයක් තිබිලා තියෙනවා...ඒ ගී පද අපි හැමෝටම සමීප ඒ නිසා වෙන්න ඇති...ඹය කතාව ටිකක් වෙනස් වෙන්නත් පුළුවන්...පතාගෙන ආවෙ ඹතාගෙන යන්න කියලා පෙම් බැන්දට බාදක හමුවෙ නොසැලී ඉන්නම් කිව්වට වෙන්වෙලා ආදවරේ කරන අයත් ඉන්නවානේ...ඒත් අදටත් හිතින් තමන්ගෙ ආදරේ එක්ක ජීවත් වෙනවා...සදාකාලිකවම නොලැඛෙන බව දැනදැන ආදරේ කරනවා...

ඉතින් මට මගේ නොවන මගේම ආදරයක් තිබුණා...ගේය පද හදවත් වැළද ගත්තෙ ඒ නිසාම වෙන්න ඇති....

                                                                                                                  
                                                                                                 සිතූ 

 

පාට සුවද තවරා ගත්
රන් සමනල රැල
කොහි ගියාද මග වැරදී
කදුළු නගයි සිත....
ලාගර් සුවදට මත්වී
පාට මැකුනු සද
මලේ නුඔට වැටෙහෙනු ඇත
හෙට දින අනියත...


                සිතූ
  

 සද වටකර තරු පිරිලා
ගගන එළිය කර....
මා නෙත ලග නුඔ නැවතී
හදම එළිය කර.....
අමාවකට තරු තනිවී
සද නෑ අහසට....
සිත් අහසට ඔබ නෑ අද
වැලපෙයි මා සිත....

                 සිතූ

හද සෙනේහේ
මල්විමනේ....
නුඹ පමණයි
මා සොදුරේ.....