මන්දාරම තුරුළු කරන්
මුව සිනහව රදවා...
නුඹ එන විට දෙවැට දිගේ
සැදෑ අහස පරදා...
සලිතව හද නුඹේ නමින්
සෙනෙහස් මල් පුබුදා...
බලා සිටිමි හදදොර  හැර
වසන්තයට හඩගා...

සිතූ

සදුන් සිසිලක
අහස් ගගුලක
නොවේ සෙනෙහස
ඔබගෙමයි...
සිතම සනහා
සෙනෙහෙ පුබුදා
දැනුන සෙනෙහස
ඔබගෙමයි...


සිතූ

ඛෙලිහුල් ඔය...

පින්න තැවරුණූ සීත පවනැල්
දරනු බැරි තැන සොයා උණුසුම
දෑල හඩවන පුංචි ගල්කුළු
සිඹින අරුමය ආදරෙන්...

ජපන් කෙකටිය මලට බැදි පෙම

ගොනු කරන්නට  බැරිව වදනින්

ඉනුව කදුළින් නැගුනු පෙනපිඩු

මකනයුරු දුක තද කරන්...

උරුම බව දැන දැනම සමනොල

දරනු බැරි තැන පිය වියෝගය

දුක්  දෙබස හැර තබා මුනිවත

නිසලවම බැස යයි සෙමින්...

සිතූ

සරත් සදට
ආවඩන්න...
හීන අරන්
වසන්තයට...
නුඹ එනකම්
නෙතු අයාන...
මං ඉන්නම්
ඉදි වැට ළග...

සිතූ

ඇකේෂියා ගසක විලාපය...

සදේ සැනසුම නුඹෙන් කොයි මට
රුහිරු නෙතගින් පුළුස්සයි ගත
එහෙත් දිනකර කෙලෙස කියමිද
මගේ ජිටය ඔබ නමින් බව...

ඉඩෝරය මට තැවුල් දුන්වග
කෙලෙස කියමිද මද පවන හට
සගවගෙන මගෙ දුක දොවන්නට
උරාබොමි මිහිමවගෙ දියවර....

            සිතු

මද සුළගට...   

ඇවිත් දැවටී
මගේ ගත සිඔ
සැනින් යයි  ඔබ
ඉහල අහසට...
දිවා රෑ ඔබ
ගැනම සිතනා
පුන්වි තණකොළ
මලකි තණ අග...


සිතු

මද පවන සේ...
මුදු සුවද සේ...
නැවුම් ජීවය රැගෙන ඒ යැයි
බලා සිටියත්
සැඩ සුළග වී
පාව ගිය යුරු
මහද තලමින්

සිතූ